காமத்துப்பால்

நாணுத் துறவுரைத்தல்

இயல் : களவியல்
1131 காமம் உழந்து வருந்தினார்க்கு ஏமம் 
மடலல்லது இல்லை வலி. 
 

மு.வ : காமத்தால் துன்புற்று (காதலின் அன்பு பெறாமல்) வருந்தினவர்க்குக் காவல் மடலூர்தல் அல்லாமல் வலிமையானத் துணை வேறொன்றும் இல்லை.


சாலமன் பாப்பையா : காதல் நிறைவேற முடியாமல் வருந்தும் காதலர்க்கு மடல் ஏறுதலைத் தவிர வேறு பலம் இல்லை.


To those who after enjoyment of sexual pleasure suffer (for want of more), there is no help so eficient as the palm yra horse.

1132 நோனா உடம்பும் உயிரும் மடலேறும் 
நாணினை நீக்கி நிறுத்து. 
 

மு.வ : (காதலின் பிரிவால் ஆகிய துன்பத்தைப்) பொறுக்காத என் உடம்பும் உயிரும், நாணத்தை நீக்கி நிறுத்தி விட்டு மடலூரத் துணிந்தன.


சாலமன் பாப்பையா : காதலை நிறைவேற்ற முடியாது வருந்தும் இந்த உடலும் உயிரும் வெட்கத்தை விட்டுவிட்டு மடல் ஏற எண்ணுகின்றன.


Having got rid of shame, the sufering body and soul save themselves on the palm yra horse.

1133 நாணொடு நல்லாண்மை பண்டுடையேன் இன்றுடையேன் 
காமுற்றார் ஏறும் மடல். 
 

மு.வ : நாணமும் நல்ல ஆண்மையும் முன்பு பெற்றிருந்தேன், (காதலியை பிரிந்து வருந்துகின்ற) இப்போது காமம் மிக்கவர் ஏறும் மடலையே உடையேன்.


சாலமன் பாப்பையா : நாணமும் ஆண்மையும் முன்பு பெற்றிருந்தேன்; இன்றோ காதலர் ஏறும் மடலைப் பெற்றிருகிறேன்.


Modesty and manliness were once my own; now, my own is the palmyra horse that is ridden by the lustful.

1134 காமக் கடும்புனல் உய்க்கும் நாணொடு 
நல்லாண்மை என்னும் புணை. 
 

மு.வ : நாணமும் நல்ல ஆண்மையுமாகிய தோணிகளைக் காமம் என்னும் கடுமையான வெள்ளம் அடித்துக் கொண்டு போய் விடுகின்றன.


சாலமன் பாப்பையா : ஆம்; நாணம், ஆண்மை என்னும் படகுகளைக் காதலாகிய கடும் வெள்ளம் அடித்துக் கொண்டு போய்விட்டது.


The raft of modesty and manliness, is, alas, carried-of by the strong current of lust.

1135 தொடலைக் குறுந்தொடி தந்தாள் மடலொடு 
மாலை உழக்கும் துயர். 
 

மு.வ : மடலோறுதலோடு மாலைக்காலத்தில் வருந்தும் துயரத்தை மாலைபோல் தொடர்ந்த சிறு வளையல் அணிந்த காதலி எனக்கு தந்தாள்.


சாலமன் பாப்பையா : மாலைப் பொழுதுகளில் நான் அடையும் மயக்கத்தையும் அதற்கு மருந்தாகிய மடல் ஏறுதலையும், மலை போல வளையல் அணிந்திருக்கும் அவளே எனக்குத் தந்தாள்.


She with the small garland-like bracelets has given me the palmyra horse and the sorrow that is endured at night.

1136 மடலூர்தல் யாமத்தும் உள்ளுவேன் மன்ற 
படல்ஒல்லா பேதைக்கென் கண். 
 

மு.வ : மடலூர்தலைப் பற்றி நள்ளிரவிலும் உறுதியாக நினைக்கின்றேன், காதலியின் பிரிவின் காரணமாக என் கண்கள் உறங்காமல் இருக்கின்றன.


சாலமன் பாப்பையா : அவள் குணத்தை எண்ணி என் கண்கள் இரவெல்லாம் உறங்குவதில்லை. அதனால் நள்ளிரவிலும்கூட மடல் ஊர்வது பறிறயே எண்ணுவேன்.


Mine eyes will not close in sleep on your mistress’s account; even at midnight will I think of mounting the palm yra horse.

1137 கடலன்ன காமம் உழந்தும் மடலேறாப் 
பெண்ணின் பெருந்தக்க தில். 
 

மு.வ : கடல் போன்ற காமநோயால் வருந்தியும், மடலேறாமல் துன்பத்தை பொருத்துக் கொண்டிருக்கும் பெண் பிறப்பை போல் பெருமை உடைய பிறவி இல்லை.


சாலமன் பாப்பையா : அதுதான் அவள் பெருமை; கடல் போலக் கரையில்லாத காதல் நோயை அவளும் அனுபவித்தாலும் மடல் ஊராது பொறுத்திருக்கும் பெண் பிறவியைப் போலப் பெருமையான பிறவி இவ்வுலகத்தில் வேறு இல்லை.


There is nothing so noble as the womanly nature that would not ride the palmyra horse, though plunged a sea of lust.

1138 நிறையரியர் மன்அளியர் என்னாது காமம் 
மறையிறந்து மன்று படும். 
 

மு.வ : இவர் நெஞ்சை நிறுத்தும் நிறை இல்லாதவர், மிகவும் இரங்கத்தக்கவர் என்று கருதாமல் காமம் மறைந்திருத்தலைக் கடந்து மன்றத்திலும் வெளிப்படுகின்றதே.


சாலமன் பாப்பையா : இவள் மன அடக்கம் மிக்கவள்; பெரிதும் இரக்கப்பட வேண்டியவள் என்று எண்ணாமல் இந்த காதல் எங்களுக்குள் இருக்கும் இரகசியத்தைக் கடந்து ஊருக்குள்ளேயும் தெரியப்போகிறது.


Even the Lust (of women) transgresses its secrecy and appears in public, forgetting that they are too chaste and liberal (to be overcome by it).

1139 அறிகிலார் எல்லாரும் என்றேஎன் காமம் 
மறுகின் மறுகும் மருண்டு. 
 

மு.வ : அமைதியாய் இருந்ததால் எல்லோரும் அறியவில்லை என்று கருதி என்னுடைய காமம் தெருவில் பரவி மயங்கிச் சுழல்கின்றது.


சாலமன் பாப்பையா : என் காதல் எனது மன அடக்கத்தால் எல்லாருக்கம் தெரியவில்லை என்று எண்ணி அதைத் தெரிவிக்க தெருவெங்கும் தானே அம்பலும் அலருமாய்ச் சுற்றிச் சுற்றி வருகிறது.


My lust, feeling that it is not known by all, reels confused in the streets (of this town).

1140 யாம்கண்ணின் காண நகுப அறிவில்லார் 
யாம்பட்ட தாம்படா ஆறு. 
 

மு.வ : யாம் பட்ட துன்பங்களைத் தாம் படாமையால் அறிவில்லாதவர் யாம் கண்ணால் காணுமாறு எம் எதிரில் எம்மைக்கண்டு நகைக்கின்றனர்.


சாலமன் பாப்பையா : நான் பார்க்க, இந்த அறிவற்ற மக்கள் என்னைப் பார்த்துச் சிரிக்கின்றனர். அப்படிச் சிரிக்க காரணம், நான் அனுபவித்த துன்பங்களை அவர்கள் அனுபவிக்காததே!


Even strangers laugh (at us) so as to be seen by us, for they have not suffered.

133 அதிகாரங்கள்