காமத்துப்பால்

பசப்புறு பருவரல்

இயல் : கற்பியல்
1181 நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் பசந்தவென் 
பண்பியார்க்கு உரைக்கோ பிற. 
 

மு.வ : விரும்பிய காதலர்க்கு அன்று பிரிவை உடன்பட்டேன்; பிரிந்தபின் பசலை உற்ற என் தன்மையை வேறு யார்க்குச் சென்று சொல்வேன்?


சாலமன் பாப்பையா : என்னை விரும்பிய என்னவர் பிரியச் சம்மதித்த நான், அவர் பிரிவைத் தாங்காமல் பசலை கொண்ட என் மேனியின் இயல்பை யாரிடம் போய்ச் சொல்வேன்?


I who (then) consented to the absence of my loving lord, to whom can I (now) relate the fact of my having turned sallow.

1182 அவர்தந்தார் என்னும் தகையால் இவர்தந்தென் 
மேனிமேல் ஊரும் பசப்பு. 
 

மு.வ : அந்தக் காதலர் உண்டாக்கினார் என்னும் பெருமிதத்தோடு இந்தப் பசலை நிறம் என்னுடைய மேனிமேல் ஏறி ஊர்ந்து பரவி வருகிறது.


சாலமன் பாப்பையா : இந்தப் பசலை அவர் எனக்குத் தந்தது என்னும் பெருமையினால் என் மேனி எங்கும் படருகின்றன.


Sallowness, as if proud of having been caused by him, would now ride on my person.

1183 சாயலும் நாணும் அவர்கொண்டார் கைம்மாறா 
நோயும் பசலையும் தந்து. 
 

மு.வ : காம நோயையும் பசலை நிறத்தையும் எனக்குக் கைம்மாறாக ‌‌கொடுத்து விட்டு, என் சாயலையும் நாணத்தையும் அவர் என்னிடமிருந்து பெற்றுக் கொண்டார்.


சாலமன் பாப்பையா : அவர் என்னைப் பிரிகிறபோதே உள்ளத் துன்பத்தையும் பசலையையும் எனக்குக் கொடுத்துவிட்டு அவற்றுக்கு ஈடாக என் அழகையும் வெட்கத்தையம் கொண்டு போய்விட்டார்.


He has taken (away) my beauty and modesty, and given me instead disease and sallowness.

1184 உள்ளுவன் மன்யான் உரைப்பது அவர்திறமால் 
கள்ளம் பிறவோ பசப்பு. 
 

மு.வ : யான் அவருடைய நல்லியல்புகளை நினைக்கின்றேன்; யான் உரைப்பதும் அவற்றையே; அவ்வாறிருந்தும் பசலை வந்தது வஞ்சனையோ? வேறு வகையோ?


சாலமன் பாப்பையா : நான் நினைப்பதெல்லாம் அவரைத்தான். சொல்வது எல்லாம் அவர் குணங்களைத்தாம்; இருந்தும் இந்தப் பசலை வந்துவிட்டதே; இது வஞ்சகம் அல்லவா?


I think (of him); and what I speak about is but his excellence; still is there sallowness; and this is deceitful.

1185 உவக்காண்எம் காதலர் செல்வார் இவக்காண்என் 
மேனி பசப்பூர் வது. 
 

மு.வ : அதோ பார்! எம்முடைய காதலர் பிரிந்து செல்கின்றார்; இதோ பார்! என்னுடைய மேனியில் பசலை நிறம் வந்து படர்கிறது.


சாலமன் பாப்பையா : முன்பும்கூட, அந்தப் பக்கம் என் அன்பர் போயிருப்பார்; இந்தப் பக்கம் என் மேனி பசலை கொண்டு விடும். முன்பே அப்படி என்றால் இப்போது எப்படி இருக்கும்?


Just as my lover departed then, did not sallowness spread here on my person ?

1186 விளக்கற்றம் பார்க்கும் இருளேபோல் கொண்கன் 
முயக்கற்றம் பார்க்கும் பசப்பு. 
 

மு.வ : விளக்கினுடைய மறைவைப் பார்த்துக் காத்திருக்கின்ற இருளைப் போலவே, தலைவனுடைய தழுவுதலின் ‌சோர்வைப் பார்த்துக் காத்திருக்கினறது.


சாலமன் பாப்பையா : விளக்கு மெலிவதைப் பார்த்து நெருங்கும் இருட்டைப் போல என்னவரின் தழுவல் நெகிழ்வதைப் பார்த்துக் காத்திருந்த பசலை வரும்.


Just as darkness waits for the failing light; so does sallowness wait for the laxity of my husband’s intercourse.

1187 புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன் அவ்வளவில் 
அள்ளிக்கொள் வற்றே பசப்பு. 
 

மு.வ : தலைவனைத் தழுவிக் கிடந்தேன்; பக்கத்தே சிறிது அகன்றேன்; அவ்வளவிலேயே பசலை நிறம் அள்ளிக் கொள்வதுபோல் வந்து பரவி விட்டதே!


சாலமன் பாப்பையா : முன்னொரு சமயம் நான் அவரைத் தழுவிக் கிடந்தேன்; கொஞ்சம் விலகினேன்; அவ்வளவுதான்; இந்தப் பசலை என்னை அப்படியே அள்ளிக் கொள்வது போல் வந்துவிட்டது.


I who was in close embrace just turned aside and the moment I did so, sallowness came on me like something to be seized on.

1188 பசந்தாள் இவள்என்பது அல்லால் இவளைத் 
துறந்தார் அவர்என்பார் இல். 
 

மு.வ : இவள் பிரிவால் வருத்திப் பசலை நிறம் அடைந்தாள் என்ற பழி சொல்வதே அல்லாமல், இவளைக் காதலர் விட்டுப் பிரிந்தார் என்று சொல்பவர் இல்லையே!


சாலமன் பாப்பையா : இங்கோ இவள் பசலை உற்றாள் என்று சொல்கிறார்களே தவிர, இந்தப் பெண்ணை விட்டுவிட்டு அவர் போய்விட்டாரே என்று சொல்பவர் ஒருவரும் இல்லை.


Besides those who say “she has turned sallow” there are none who say “he has forsaken her”.

1189 பசக்கமன் பட்டாங்கென் மேனி நயப்பித்தார் 
நன்னிலையர் ஆவர் எனின். 
 

மு.வ : பிரிவுக்கு உடன்படச் செய்த காதலர் நல்ல நிலையுடையவர் ஆவார் என்றால், என்னுடைய மேனி உள்ளபடி பசலை நிறம் அடைவதாக.


சாலமன் பாப்பையா : இந்தப் பிரிவிற்கு நான் சம்மதிக்கும்படி செய்து பிரிந்தவர்தாம் நல்லவர் என்றால், என் மேனி மேலும் பசலை அடைந்து விட்டுப் போகட்டும்!


If he is clear of guilt who has conciliated me (to his departure) let my body sufer its due and turn sallow

1190 பசப்பெனப் பேர்பெறுதல் நன்றே நயப்பித்தார் 
நல்காமை தூற்றார் எனின். 
 

மு.வ : பிரிவுக்கு உடன்படச் செய்த காதலர் பிரிந்து வருத்துதலைப் பிறர் தூற்றாமல் இருப்பாரானால், யான் பசலை உற்றதாக பெயர் எடுத்தல் நல்லதே.


சாலமன் பாப்பையா : என்னைச் சம்மதிக்கச் செய்து பிரிந்தவர் இன்னும் வராமல் இருப்பதை எண்ணி அவரை ஏசாமல், இவளே பசலை ஆயினாள் என்று இம்மக்கள் சொல்லுவர் என்றால் அப்படி ஓரு பெயரைப் பெறுவதும் நல்லதே.


It would be good to be said of me that I have turned sallow, if friends do not reproach with unkindness him who pleased me (then).

133 அதிகாரங்கள்